ณ อาร์ซี  วันนั้นอิชั้น แน้นท์ มิว อาย เอฟ ลงมาหาอะไรแซบๆกระแทกปาก

สักพักอินังอายมันก็พูดว่าอยากไปหาตู่ ไปเอาใบงานคณิตศาสตร์มาลอก(หน้าด้าน)

จึงซ้อนท้ายมอร์ไซด์สีแดง(น่าจะเป็นจักรยาน) บึ่งไปในทันใด

ที่เหลืออีก 3 พระหน่อ ก็กินต่อ และรอจนกว่า 2 คนจะกลับ

แล้วไง แล้วไง เป็นเรื่องจนได้ โครม!!!!

ชั้นกะนังแน้นท์ที่นั่งรออยู่ในอาร์ซีทำน่าตาเฉย(ไม่ได้ยินจริงหนิห้วย)

อิมิวมันว่าเอฟรถชน (ปกติมันทำหน้าแบบนี้มันตอแหล)

เลยว่ามันขี้ตั๋วเอาไปเอามาเลยลุกไปดู พู่นๆๆตำกันอิ๊หลี

เวรกรรมว่ามันขี้ตั๋ว(ใครใช้ให้มันตอแหลบ่อยหลาย)

สรุป มันเลยว่ากรูกะนังแน้นท์ว่า

“อิพวกหูบอดตาหนวก”

ราวๆวันที่ 5 มีนาคม 2550 ชั้นไปโรงเรียนด้วยอาการใจจดใจจ่อกับผลสอบคอมพิวเตอร์

(มันเป็นนิยามเล็กๆ : ทฤษฎีป่วนจิตของMr.ยิ่งยศ CAI ตายยกห้องปวดหมองยกชั้น)

แต่แกกลับบอกว่า ง่วง แป๊บ ตรวจๆๆ หาที่ผิด หาที่เหมือน

นี่กว่าจะหมดห้อง 1 ปาไปครึ่งค่อนวัน โอ้พระเจ้าช่วยด้วย

สรุปเรื่องนี้ต้องกลับมานั่งเฝ้าจอคอม เปิดเน็ตดูตามระเบียบ

แต่เรื่องที่แค้นจริงๆในวันนั้นคือ

อิมิวค่ะอิมิว เรื่องของเรื่องก็คือ(แว่บๆๆๆๆฉายย้อนไป)

ในวันนั้น อารดา ศิริเวช  เด็กไม่รุจักคำว่าอึ๋มมาโรงเรียน

เพื่อมารับนังแน้นท์แม่สาวผมฟู ไม่รุวันไหนจะเรียบ

ชั้นขู่จะฆ่ามันถ้าไม่เอารูปตอนไปเข้าค่ายมาให้

พอมันมาถึง พ่อมันก็ใช่ว่าจะว่างมากมาย(รีบมาก)

นังอายจึงเซฟข้อมูลลงเครื่องไว้เพื่อให้ชั้นเซฟต่อ 3 นาที เหมือน 3 ปี 3 ชาติ ช้ามาก

พอเสร็จปั๊บ ชั้นก็เอาแฮนดี้เสียบป๊าบเข้าไปจะเซฟต่ออยู่แล้ว

แก๊ก!!! อื่อๆๆ พรึ่บ!!! ว๊ากกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!

อิมิว อิเวร มันกดปิดเครื่องคอมช้าน!!!!!!!!!!!!!!

“อิบ้าแกทำไมปิดวะ แกปิดของช้านทามม๊าย”

“เค้านึกว่าเสร็จแล้ว”(หน้าตาเฉย)

หลังจากด่ากัน 10 วิ ก็มีสติสัมปชัญญะ วิ่งไปหาอายก่อนที่มันจะแว่บ

สรุปอายรีบเลยไม่ได้รูป คืนมา

หลังจากสาธยายอธิบายว่าอิเวรเนี่ยมันปิดคอมชั้น เอาหล่ะสิอายมันรีบ

มองหน้ากันปั๊บ วันนั้นได้มีมวย 1 คู่ที่โรงเรียน กูเกลียดเมิง!!!!!!!

ทุกท่านคะ ในชีวิตเรามันนานาจิตตัง(คิดได้คิดดีมั่วซั่วตามจินตนาการ)

“ทุกสิ่งในโลกล้วนอนิจจา

คนบ่อ่านหนังสือมาสอบได้

ไอ้คนอ่านจนตาพังกลับตก(ยับเยิน)

ดังนั้นแล้วไซร้ อย่าได้ ดูมัน”

มันจริงนะเคอะทุกท่าน ดิชั้นประสบมาแล้ว

เมื่อสอบตกก็จะเปลี่ยนการท่องใหม่เป็น

“สอบตกพกมีดน้อยแทงครู”(ไม่ดีไม่เอา)

วันที่ 11 มีนาคม 2550 ไปเที่ยวร้อยเอ็ด AT

เนวาด้า มัลติเพล็กซ์

ยัยแตงล้าน(น้องคิตตี้)เคยเห็นชั้นเต้นบัลเล่ต์เข้าโรงหนัง

ช่างสังเกตจริงเลย บอกว่าไม่ได้เต้นบัลเล่ต์ หมุนๆเข้าไปซือๆ ห้วย(อาเมนๆมันเป็นอดีต)

บุกที่แรกเลยซีเอ็ด บุ๊คส์ พ่อก่าแม่แน่น้อน จะทำไร ยืนอ่านฟรี กิกิ ^^

ส่วนชั้นเรอะ โฮะๆๆ ไฮโซหย่ะไฮโซ ยืนจิ้มๆหยิบเลย

(เพราะชั้นคิดว่าการทำแบบนี้ มันป๋ามาก คริๆ)

พอไปคิดตังค์ ถามหาบัตรสมาชิกจะไม่ว่าเลย

มาถามหาทำไมบัตร กบข. มันบัตรข้าราชการ

หน้าชั้นไม่แก่ขนาดนั้นนะเว้ย ชิ

อินังคนขายหน้าตาก็พอไปวัดไปวาได้หรอก เหย ดูดีๆกรูสวยกว่าแยะ

*/*/รักพวกแกหว่ะ304\*\*

โรงเรียนพระกุมารร้อยเอ็ด

ต.รอบเมือง อ.เมือง จ.ร้อยเอ็ด 45000

12 มีนาคม 2550

คือว่า วันนี้เป็นวันปัจฉิมที่พวกเราชาวม.3 รุ่น3ต้องไป(ลองไม่ไปดูดิ...บรึ๋ย)

สนุกมากเลย คุณนายนัทแมะพี่น้อง ร้องไห้เป็นทำนบแตก เขื่อนพัง น้ำท่วมโลก

ฯลฯ(เกินไปแล้ว)

ร้องซะเกินดี เฮ้อ ไอ้เราก็ต้องไปจุฬาภรณ์ เพื่อนอยู่ร้อยเอ็ดหมดเลย

เราไปเป็นพวกเขมร(??!!)อยู่โน่น สลด

ในงานก็หนุกดีน่อ ว่าจะแสดงหมีแพนด้า แม่ใหญ่ดา cancle หมดเลย

สรุปทุกคนตั้งแถว มีกีฬาสีน้อย ไปดูเตะบอลกัน

ไม่มีคำพูดใดๆ(ใครกล้าเถียงวะ)

แหมๆเห็นชั้นอย่างงี้เตะบอลเป็นนะเจ้าคะ

อย่างน้อยก็โดนบอล 2 ที แหะๆ (อายมั้ยหล่ะนั่น)

สรุปคือแพ้ค่ะแพ้ 2-1 เหอๆ สุดห่วย(กราบอภัยที่ชั้นเป็นประตู)

พอมานั่งโสแตกปลาแดกอึ่งอีกบักโดน

เลือดอิสานมันแรงตี๊ อิมิวผีบ้าๆเอาน้ำแข็งมาดูดเอาจ๊วบๆเอาโลด(อ่อยแบบว่า...)

ว่าแต่มันเด้ชั้นก็กินแต่ไม่อุบาทเท่า(เสยๆซือๆ)

ปี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด

ไปเข้าแถวเก็บขยะ  จบลากันแล้ว ไปๆๆๆๆ(พ่วนเด๊ะ บอกอสั่ง)

บรรยากาศการอำลาเต็มไปด้วยความโศกเศร้า(ใครมันจะมายิ้มร่าได้)เคล้าน้ำตา

อิสันนะคะต้องไปกราบครูทุกคนเลย ไมครูคนไหนที่ชั้นไม่พูดคำว่า

"ครูคะ หนูขอโทษนะคะที่หนูเอาแต่นอนในคาบครู ครืดๆ ซิกๆ ฮืออออออ"

บอกครูปูก็แบบเดียวกัน แต่....เพิ่มหน่อย

"ครูคะ หนูขอโทษนะคะที่หนูเอาแต่นอนในคาบครู ขอโทษที่ไม่ทำเวรซักที ซิกๆ ครืดๆ"

มาคิดทีหลังทำไมกรูชั่วได้ใจเยี่ยงนี้ พะนะ

ถึงเวลาแล้ว เรามาถ่ายรูปร่วมกัน และร่ำลากัน จะกลับมา จะมาหาพวกแก รักแกนะ

ขอโทษที่ทำให้เสียใจ

++--เราเป็นเพื่อนกันตลอดไป รักพวกแกหว่ะ304--++